In de stilte werd ik zachter

Soms is stilte de ruimte waarin je weer thuiskomt bij jezelf.

Een sereen Deens natuurgebied dat rust en stilte uitstraalt, met een open veld en bomen aan de horizon.
Pas later begreep ik dat
stilte niet altijd leeg is.
Ze is de ruimte
waarin ik mezelf
weer liet horen.
Zonder schaamte.
Zonder schuldgevoel.
Stilte hoort bij mij.

In de stilte ben ik zachter geworden voor mezelf.

Alles mocht.
En ik hoefde niets.
Ik stopte met moeten.
En ik voelde.

Zachter.
Lichter.
Langzamer.
Liever.
Eenvoudiger.
Rustiger.
Opener.
Eerlijker.
Vrijer.

Mezelf.

En vanuit die plek schrijf ik verder.
Over wat ik zelf heb doorleefd.
Over de weg die ik nog altijd bewandel.